Gün içinde birçok işle uğraşıyoruz. İşe gidiyoruz, mesajlara cevap veriyoruz, alışveriş yapıyoruz ve ev işleriyle ilgileniyoruz. Tüm bunlar zamanımızı hızla tüketiyor. Günün sonunda kendimiz için çok az vaktimiz kalıyor. Bu yüzden kendimize zaman ayırmak giderek zorlaşıyor.
Peki gerçekten zamanımız mı yok? Yoksa zamanımızı fark etmeden başka şeylere mi harcıyoruz?
Gün Boyunca Sürekli Koşturuyoruz
Çoğumuz güne yoğun bir tempoyla başlıyoruz. Bir işi bitiriyoruz ve hemen diğerine geçiyoruz. Gün boyunca zihnimizi birçok konu meşgul ediyor.
Telefon bildirimleri dikkatimizi dağıtıyor. Sosyal medya saatlerimizi alıyor. Mesajlar ve haberler de sürekli dikkatimizi çekiyor.
Boş bir an bulunca telefonumuzu elimize alıyoruz. Birkaç dakika sonra başka bir videoya geçiyoruz. Sonra başka bir paylaşım dikkatimizi çekiyor. Böylece yarım saat hızla geçiyor.
Kendimize Zaman Ayırmak Neden Önemli?
Kendimize zaman ayırmak için uzun saatlere ihtiyacımız yok. Bazen 20 dakika bile yeter.
Kitap okuyabiliriz. Yürüyüş yapabiliriz. Müzik dinleyebiliriz. Kahvemizi sessizce içebiliriz.
Bu küçük molalar günlük koşuşturmadan uzaklaşmamıza yardımcı olur. Ayrıca zihnimize dinlenme fırsatı verir.
Kendi ihtiyaçlarımızı sürekli geri plana atarsak bir süre sonra kendimizi yorgun hissedebiliriz. Bu nedenle günlük programımızda kendimize de yer açmalıyız.
Telefon Zamanımızı Alıyor mu?
Telefonlar hayatımızı birçok konuda kolaylaştırıyor. Ancak ekran karşısında düşündüğümüzden daha fazla zaman harcayabiliyoruz.
Örneğin sosyal medyaya beş dakika bakmak istiyoruz. Sonra yeni bir paylaşım dikkatimizi çekiyor. Ardından başka bir videoya geçiyoruz. Beş dakika derken yarım saat geçiyor.
Telefonu tamamen bırakmamız gerekmiyor. Bunun yerine ekran süremizi azaltabiliriz.
Günde 20 dakika daha az telefon kullansak bu süreyi kendimize ayırabiliriz. Kitap okuyabilir, yürüyebilir veya sevdiğimiz başka bir şeyle ilgilenebiliriz.
Her Şeye Yetişmek Zorunda Değiliz
Çoğu zaman aynı gün içinde çok fazla iş yapmak istiyoruz. Çalışıyoruz, ev işleriyle uğraşıyoruz ve günlük sorumluluklarımızı yerine getiriyoruz. Bir yandan sosyal hayatımıza da vakit ayırmak istiyoruz.
Ancak gün 24 saat sürüyor.
Bu nedenle bazı işleri ertesi güne bırakabiliriz. Önceliklerimizi belirleyebilir ve programımızı sadeleştirebiliriz.
Her dakikamızı bir işle doldurmak zorunda değiliz. Kendimize ayırdığımız zamanı da günlük programımızın bir parçası olarak görebiliriz.
Küçük Adımlarla Başlayabiliriz
Kendimize zaman ayırmak için büyük değişiklikler yapmamız gerekmiyor.
Her gün 20 dakika ile başlayabiliriz.
Telefonu masada bırakıp yürüyüşe çıkabiliriz. Birkaç sayfa kitap okuyabiliriz. Sevdiğimiz müzikleri dinleyebiliriz. Bir kahve hazırlayıp sessizce oturabiliriz.
Bu küçük adımları her gün tekrarlarsak zamanla yeni bir alışkanlık kazanabiliriz.
Boş Kalmak Kötü Bir Şey Değil
Her dakika çalışmak veya üretmek zorunda değiliz.
Bazen hiçbir şey yapmadan oturabiliriz. Pencereden dışarı bakabiliriz. Kahvemizi içebiliriz. Telefonumuzu bir süre kenarda tutabiliriz.
Zihnimiz gün boyunca birçok şeyle uğraşıyor. Bu yüzden kısa molalar zihnimize iyi gelebilir.
Kendimize ayırdığımız birkaç dakika bile günümüzün temposunu değiştirebilir.
Zamanı Kendimiz İçin Kullanabiliriz
Hayatın tamamen sakinleşmesini beklersek uzun süre bekleyebiliriz. Çünkü her gün yeni işler ve sorumluluklar karşımıza çıkıyor.
Bu nedenle kendimize zaman ayırmak için uygun anı beklememeliyiz.
Günün küçük bir bölümünü kendimize ayırabiliriz. Yürüyüş yapabiliriz. Kitap okuyabiliriz. Müzik dinleyebiliriz. Bazen sadece sessizce oturabiliriz.
Belki daha fazla zamana ihtiyacımız yok.
Elimizdeki zamanın küçük bir kısmını kendimiz için kullanmamız yeterli.
İnsan herkese ve her şeye vakit ayırıyor da sıra kendine gelince gün bitmiş oluyor. Sanırım biraz da kendimizi sürekli erteliyoruz…
İnsan bazen gerçekten hiç vakti yokmuş gibi hissediyor ama günün sonunda telefonu ne kadar kullandığına bakınca işin rengi değişiyor 😄 Asıl mesele galiba zaman bulamamak değil, kendimizi sürekli sonraya bırakmak. Kendimize ayırdığımız yarım saati bile gereksiz görmemek lazım.